கொன்றைவேந்தன் (46-50)

-பத்மன்

கொன்றைவேந்தன் – ஔவையார்

கொன்றைவேந்தன் (41-45)

கொன்றைவேந்தன்- 46

தொழுதூண் சுவையின் உழுதூண் இனிது

விளக்கம்:

பிறரை எதிர்பார்த்து அவர்களை வணங்கியும் தொழுதும் உண்ணக்கூடிய நிலையைவிட தானே கடுமையாக உழைத்து உண்பதே இனிமைதரக் கூடியது என்கிறார் ஔவையார்.

பிறரிடம் சேவகம் செய்து அதில் கிடைக்கும் ஊதியத்தில் உண்பதைவிடத் தானே உழுது உணவு விளைவித்து அதில் உண்பது இனிமையானது என்று ஔவையார் அறிவுறுத்துவதாக பொதுவாக பொருள் கூறப்படுகிறது.

உழுதுஊண் என்பதால் உழவுத்தொழிலில் ஈடுபட்டு, பிறருக்கும் உணவளித்து தானும் உண்பதற்கு வழிவகுக்கும் உழவு இனிமையானது எனக் கூறுவதும் தகுமே. சுயதொழில் செய்வதையும் இந்த ரகத்தில் சேர்க்கலாம். ஆனால் மாறிவரும் காலச்சூழலில் உழவுத்தொழிலும் சுயதொழிலும் கடுமை நிறைந்தவையாக உருவெடுத்து வருகின்றன. இருப்பினும் அவற்றை மீறி மனநிறைவைத் தருகின்றன என்பதையும் மறுப்பதற்கில்லை.

மறுபுறத்தில் பிறரிடம் பணிந்து ஊழியம் புரிகின்ற நிலையே இன்று பலருக்கும் உள்ளது. ஔவையார் கூற்றின் நோக்கம் அவர்களைப் பழிப்பது அல்ல. என்னதான் உயர்ந்த வேலையாக இருந்தாலும் பிறருக்குப் பணிய வேண்டியிருப்பதால் அதனைவிட உழவுத்தொழில் மேலானது என்று எடுத்துக்கொள்ளலாம். ஆயினும் எல்லோருக்கும் இது சாத்தியமல்ல.

அப்படியானால் ஔவை கூறுவதன் உண்மைப்பொருள் தான் என்ன?

தொழுதுஊண் என்பதற்குப் பிறரின் காலில் கையில் விழுந்து, அடிமைபோலக் கிடந்து அவர்கள் தயவில் அவமானப்பட்டு உண்ணும் வாழ்க்கை என்பதே பொருளாகத் தெரிகிறது. இதிலே சொகுசுவாழ்க்கை என்ற சுவை கிடைத்தாலும்கூட அது இனிமையல்ல. அதேபோல உழுது என்பது வெறும் உழவுத்தொழிலை மட்டும் குறிக்கவில்லை. கடுமையாகப் பாடுபடும் அனைத்துவகை உழைப்பையும் குறிக்கிறது. அந்தக் கடினவாழ்க்கையில் மானத்தோடு வாழ்வதால் அது இனிமையானது.

எனவே பிறரைத் தொழுது வாழும் சொகுசு வாழ்வின் சுவையைவிட, பாடுபட்டு உழைத்து வாழும் கடின வாழ்வு இனிமையானது என்றே ஔவையார் கூறுகிறார்.

$$$

கொன்றைவேந்தன்- 47

தோழனோடும் ஏழைமை பேசேல்

விளக்கம்:

நெருங்கிய நண்பர்களோடும்கூட அறியாமையோடு பேசாதே என அறிவுறுத்துகிறார் ஔவையார்.

ஏழைமை என்பதற்கு வறுமை என்ற பொருளும் உண்டு. அதன் அடிப்படையில், நமது நண்பர்களிடத்தும் நமது வறுமைநிலை குறித்துப் பேசக்கூடாது எனப் பொதுவாகப் பெருள் சொல்லப்படுகிறது. இதுதவறல்ல. ஆனால் முழுமையானதாக இல்லை.

ஏழைமை என்பதற்கு பேதைமை என மற்றொரு பொருள் உண்டு. பேதைமை என்றால் அறியாமை, அறிவீனம் எனப் பொருள்.

ஆகையால் நம்மிடம் நெருங்கிப் பழகும் நண்பர்கள்தானே என்ற நினைப்பில் அவர்களிடம் முன்பின் யோசியாமல் அறிவீனமாகப் பேசிவிடாதே என எச்சரிக்கிறார். இல்லையேல், பின்னர் துயரங்களுக்கு ஆளாக நேரிடலாம். உற்ற தோழராக இருந்தாலும் அவர்களிடமும் முன்னெச்சரிக்கையோடு அறிவுப்பூர்வமாகப் பேசுவதே உத்தமம்.

நமது வறுமையைப் பிறரிடம் பறைசாற்றுவதும் ஒருவகையில் அறிவீனமே. அதேபோல நமது இதர குறைபாடுகளையும் அறிவீனமாகப் பேசிவிடுவது ஆபத்தானதே.

எனவே, நண்பர்களிடமும் அறிவீனமாகப் பேசாதே என்பதே “தோழனோடும் ஏழைமை பேசேல்” என்ற ஔவையின் வாக்குக்குச் சரியான பொருளாகத் தோன்றுகிறது.

$$$

கொன்றைவேந்தன்- 48

நல்லிணக்கம் அல்லது அல்லல்படுத்தும்

விளக்கம்:

நல்லிணக்கம் இல்லாத நிலைமை துன்பங்களை ஏற்படுத்தும் என்கிறார் ஔவையார்.

நல்லிணக்கம் என்பது வேண்டாவெறுப்பாகவோ வேறுவழியின்றியோ இணங்கி வாழ்வதல்ல. இயல்பான நல்லெண்ணத்தோடு ஒருவரையொருவர் மதித்து, அன்பு பாராட்டி இணங்கி வாழ்வதே நல்லிணக்கம் எனப்படுகிறது.

இந்த நல்லிணக்கமானது பிரச்னைகளுக்கு எளிய தீர்வு காணவும் மகிழ்ச்சியோடு வாழவும் உதவுகிறது. நல்லிணக்கம் இல்லாத இடத்தில் பிணக்குகள் தோன்றி, பகையாய் மாறி, போராய் உருவெடுத்துத் துயர்படுத்தும்.

தனிநபர்கள் இடையேயும் குடும்பம், குடியிருப்பு, தெரு, ஊர், மாநிலம், நாடு- ஏன், உலகம் தழுவிய நிலையிலும் நல்லிணக்கம் இருப்பது அவசியம். அது முறையாக இல்லாததால்தான் நாம் வாழ்வில் பல அல்லல்களை அனுபவிக்கிறோம்.

ஆகையால் அல்லல்கள் இன்றி ஆனந்தமாய் வாழ நல்லிணக்கம் அவசியம் என்பதையே எதிர்மறையாக எச்சரித்து அறிவுறுத்துகிறார் ஔவையார்.

$$$

கொன்றைவேந்தன்- 49

நாடெங்கும் வாழக் கேடொன்றும் இல்லை

விளக்கம்:

நாடு முழுவதுமே வாழ்வதற்குரிய செழிப்போடும் பாதுகாப்போடும் இருந்தால் அந்நாட்டுக்குக் கேடு ஒன்றும் இல்லை என்கிறார் ஔவையார்.

பாரதம் போன்ற மிகப் பரந்த நாட்டுக்கு எக்காலமும் பொருந்தி வருகின்ற நன்மொழி இது.

நாட்டின் வளத்துக்கு ஆதாரமான வளங்கள் அனைத்தும் அனைத்து இடங்களிலும் கிடைத்துவிடாது. சில பொருட்கள் சில இடங்களில் மட்டுமே விளையும், உற்பத்தியாகும். ஆனால் நாட்டின் ஓரிடத்தில் இருந்து மற்றோர் இடத்துக்கு அப்பொருட்கள் தங்குதடையின்றி விநியோகம் ஆகுமானால் நாடு முழுவதுமே செழிக்கும்.

அதேபோல தண்ணீர் உள்ளிட்ட அடிப்படை ஆதாரங்களும் சீராகவி நியோகிக்கப்பட வேண்டும். ஓரிடத்தில் தோன்றி பல இடங்களுக்கும் பாய்கின்ற தண்ணீரை தோன்றும் இடத்தில் மட்டுமே சொந்தம் கொண்டாடுவது பிற பகுதிகளை வாழத் தகுதியற்றதாக்கிவிடும். ஓரிடத்தில் விளையும் பண்டங்கள் பிறப குதிகளுக்குப் போகாமல் முடங்கினாலும் இன்னல் உருவாகும். ஆகையால் நாட்டின் ஓரிடத்து வளம் பிற இடங்களுக்கும் பயன்தர வேண்டும்.

இந்த சமச்சீரான, பொதுவான பயன்பாட்டைத்தான் மகாகவி பாரதியார், ‘கங்கை நதிப்புறத்து கோதுமைப்பண்டம் காவிரி வெற்றிலைக்கு மாறு கொள்வோம்’ என்றும், ‘வங்கத்தில் ஓடிவரும் நீரின் மிகையால் மையத்து நாடுகளில் (மாநிலங்களில்) பயிர் செய்குவோம்’ என்றும் எடுத்துரைக்கிறார்.

நாடு முழுவதும் வாழ என்று சொல்லும்போது நாட்டுமக்கள் அனைவருமே நலமுடன் வாழுதல் என்ற பொருளும் அடங்கியுள்ளது. இதைத்தான் இன்றைய மத்தியஅரசு ‘அனைவரையும் உள்ளடக்கிய வளர்ச்சி’ என்று கூறி செயல்படுத்த முனைப்புக் காட்டுகிறது. நாட்டு வளர்ச்சியின் பயன், கடையருக்கும் மடைமாற்றமின்றி போய்ச்சேர வேண்டும். அப்போதுதான் நாடு முழுவதும் வாழும்.

மற்றொரு முக்கியமான விஷயம் – நாட்டின் பாதுகாப்பு. நாட்டின் எல்லைகள் அன்னிய சக்திகளின் அச்சுறுத்தலுக்கு இடமின்றி பாதுகாப்புடன் இருப்பதோடு உள்நாட்டுப்பகுதிகளும் அன்னியகைக்கூலிகள், தீயசக்திகள், பயங்கரவாதிகள், கயவர்களின் அச்சுறுத்தலுக்கு உட்படாமல் பாதுகாப்பாக வாழக்கூடிய நிலையில் இருக்க வேண்டும்.

இவ்வாறாக நாடு முழுவதிலுமே, மக்கள் அனைவருமே வளமாக, நலமாக, பலமாக, பாதுகாப்பாக வாழ்ந்தால் கேடு என்ற ஒன்று ஏற்படாது என்பதை நமக்கு அறுதியிட்டுக் கூறுகிறார் ஔவையார்.

$$$

கொன்றைவேந்தன்- 50

நிற்கக் கற்றல் சொல் திறம்பாமை

விளக்கம்:

நிலைத்து நிற்பதற்கு, சொன்ன சொல்லில் இருந்து மாறாத வாய்மை ஒழுக்கத்தைக் கற்க வேண்டும் என அறிவுறுத்துகிறார் ஔவையார்.

ஒருவர் நிலையான கல்வியைக் கற்றுள்ளதற்கு எது அடையாளம் என்றால் சொல்வழுவாமைதான் அதன் அடையாளம் என்றும் இதற்குப் பொருள் உண்டு.

“அங்க நிற்கிறாருஅவரு” என்று ஒருவரைப் புகழ்கிறோமே அந்த நிற்றல் என்பது நிலைத்த பெருமையைக் குறிக்கிறது. அத்தகு நிலைத்த பெருமையைப் பெற, சொல்திறம்பாமையில் நின்றொழுகல் அவசியம். ஆனால் சொல்மாற்றிப் பேசுதலே, நடத்தலே நிற்றலுக்குத் துணை என இன்றைய அரசியல்வாதிகள் நினைக்கிறார்ககள். அது ஒரு மாயம். உண்மை ஒருநாள் வெளிப்படும்போது அல்லது உணரப்படும்போது, அவர்கள் கட்டமைத்த பிம்பம் நொறுங்கிப்போகும்.

நிற்றல் என்பது கொண்டகொள்கையில் நிலையாக இருப்பதைக் குறிக்கிறது. கற்றல் என்பது கல்போல உறுதியாக இருத்தலைக் குறிக்கிறது.எது நம்மை ஐயம் திரிபற தெளிவாக அறியச்செய்து, அதன்படி உறுதியாக விளங்கச் செய்கிறதோ அதுவே கல்வி. திறம்புதல் என்றால் தடம்மாறுதல், பிறழுதல், வழுவுதல் என்று பொருள். சொல் என்பது வாக்கு. நாம் கொடுத்த சத்தியம் மட்டுமின்றி பிறருக்கு நம் மீது நம்பிக்கை ஏற்படும்வகையில் நாம் உதிர்க்கும் சொல் அனைத்தையும் குறிக்கும்.

ஆகையால் கொள்கையில் நிலையாக நிற்கக் கற்றிருக்கிறோம் என்றால், நிலைத்த புகழில் நாம் உறுதிபடத் திகழ வேண்டும் என்றால், அதற்கு வாக்குத்தவறாமை மிக மிக அவசியம் என்கிறார் ஔவையார்.

இதிலே மற்றொரு நுட்பமான உட்பொருளும் இருக்கிறது. சொல் என்றால் சுருதியாகிய வேதம், மூத்தோர்சொல், சான்றோர்சொல் ஆகியவற்றையும் குறிக்கும். அவர்களது சொற்களே நம் வாழ்க்கையின் நெறிமுறைகள். ஆக, ஒழுக்கநெறியில் நாம் நிற்கக் கற்றிருக்கிறோம் எனில், சான்றோர் சொன்ன சொல்லில் இருந்து தடம்புரளாத இயல்பைப் பெற்றிருக்கிறோம், அதற்குப் பழகி இருக்கிறோம் எனப் பொருள்.

ஓரடியில் பல விளக்கங்கள் விரியும் சொல்லை மொழிந்த சான்றோராகிய ஔவையாரின் சொல்லை உணர்ந்து அதன்வழியில் இருந்து பிறழாமல் வாழ்வோம்.

$$$

One thought on “கொன்றைவேந்தன் (46-50)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s