கண்ணன் பாட்டு- 3

-மகாகவி பாரதி

3. கண்ணன் – என் தந்தை

(நொண்டிச் சிந்து)
ப்ரதான ரஸம் – அற்புதம்

பூமிக் கெனைய னுப்பி னான்; – அந்தப்
      புதுமண்ட லத்திலென் தம்பிக ளுண்டு;
நேமித்த நெறிப்படி யே – இந்த
      நெடுவெளி யெங்கணும் நித்தம் உருண்டே
போமித் தரைகளி லெல்லாம் – மனம்
      போலவிருந் தாளுபவர் எங்க ளினத்தார்,
சாமி இவற்றினுக் கெல்லாம் – எங்கள்
      தந்தையவன் சரிதைகள் சிறி துரைப்பேன்.       1

செல்வத்திற்கோர் குறையில்லை; – எந்தை
      சேமித்து வைத்த பொன்னுக் களவொன் றில்லை;
கல்வியில் மிகச் சிறந்தோன் – அவன்
      கவிதையின் இனிமையொர் கணக்கி லில்லை;
பல்வகை மாண்பி னிடையே – கொஞ்சம்
      பயித்தியம் அடிக்கடி தோன்றுவ துண்டு;
நல்வழி செல்லு பவரை – மனம்
      நையும்வரை சோதனைசெய் நடத்தை யுண்டு.       2

நாவு துணிகுவ தில்லை – உண்மை
      நாமத்தை வெளிப்பட உரைப்பதற்கே;
யாவருந் தெரிந்திடவே – எங்கள்
      ஈசனென்றும் கண்ணனென்றும் சொல்லுவதுண்டு.
மூவகைப் பெயர் புனைந்தே – அவன்
      முகமறி யாதவர் சண்டைகள் செய்வார்;
தேவர் குலத்தவன் என்றே – அவன்
      செய்திதெரி யாதவர் சிலருரைப்பார்.       3

பிறந்தது மறக் குலத்தில்; – அவன்
      பேதமற வளர்ந்ததும் இடைக்குலத்தில்;
சிறந்தது பார்ப்பன ருள்ளே; – சில
      செட்டிமக்க ளோடுமிகப் பழக்க முண்டு;
நிறந்தனிற் கருமை கொண்டான்; – அவன்
      நேயமுறக் களிப்பது பொன்னிறப் பெண்கள்!
துறந்த நடைக ளுடையான்; – உங்கள்
      சூனியப்பொய்ச் சாத்திரங்கள் கண்டு நகைப்பான்.       4

ஏழைகளைத் தோழமை கொள்வான்; – செல்வம்
      ஏறியார் தமைக்கண்டு சீறி விழுவான்;
தாழவருந் துன்ப மதிலும் – நெஞ்சத்
      தளர்ச்சிகொள் ளாதவர்க்குச் செல்வ மளிப்பான்;
நாழிகைக்கொர் புத்தி யுடையான்; – ஒரு
      நாளிருந்த படிமற்றொர் நாளினி லில்லை.
பாழிடத்தை நாடி யிருப்பான்; – பல
      பாட்டினிலும் கதையிலும் நேரமழிப் பான்.       5

இன்பத்தை இனிதெனவும் – துன்பம்
      இனிதில்லை யென்றுமவன் எண்ணுவ தில்லை;
அன்பு மிகவு முடையான்; – தெளிந்
      தறிவினில் உயிர்க்குலம் ஏற்ற முறவே,
வன்புகள் பல புரிவான்; – ஒரு
      மந்திரியுண் டெந்தைக்கு விதியென்பவன்;
முன்பு விதித்த தனையே – பின்பு
      முறைப்படி அறிந்துண்ண மூட்டி விடுவான்.       6

வேதங்கள் கோத்து வைத்தான் – அந்த
      வேதங்கள் மனிதர்தம் மொழியி லில்லை;
வேதங்க ளென்று புவியோர் – சொல்லும்
      வெறுங்கதைத் திரளிலவ் வேதமில்லை;
வேதங்க ளென்றவற் றுள்ளே – அவன்
      வேதத்திற் சிலசில கலந்ததுண்டு;
வேதங்க ளன்றி யொன்றில்லை – இந்த
      மேதினி மாந்தர் சொலும் வார்த்தைக ளெல்லாம்.       7

நாலு குலங்கள் அமைத்தான்; – அதை
      நாசமுறப் புரிந்தனர் மூடமனிதர்,
சீலம் அறிவு கருமம் – இவை
      சிறந்தவர் குலத்தினில் சிறந்தவராம்;
மேலவர் கீழவ ரென்றே – வெறும்
      வேடத்திற் பிறப்பினில் விதிப்பன வாம்
போலிச் சுவடியை யெல்லாம் – இன்று
      பொசுக்கிவிட்டாலெவர்க்கும் நன்மையுண்டென்பான்.       8

வயது முதிர்ந்து விடினும் – எந்தை
      வாலிபக் களையென்றும் மாறுவதில்லை;
துயரில்லை; மூப்பு மில்லை, – என்றும்
      சோர்வில்லை; நோயொன்றும் தொடுவ தில்லை;
பயமில்லை, பரிவொன்றில்லை, – எவர்
      பக்கமும்நின் றெதிர்ப்பக்கம் வாட்டுவ தில்லை
நயமிகத் தெரிந்தவன் காண்; – தனி
      நடுநின்று விதிச்செயல் கண்டு மகிழ்வான்.       9

துன்பத்தில் நொந்து வருவோர் – தம்மைத்
      தூவென் றிகழ்ந்து சொல்லி வன்பு கனிவான்;
அன்பினைக் கைக்கொள் என்பான்; – துன்பம்
      அத்தனையும் அப்பொழுது தீர்ந்திடும் என்பான்;
என்புடை பட்ட பொழுதும் – நெஞ்சில்
      ஏக்கமுறப் பொறுப்பவர் தம்மை உகப்பான்;
இன்பத்தை எண்ணு பவர்க்கே – என்றும்
      இன்பமிகத் தருவதில் இன்ப முடையான்.       10

$$$

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s